Libius Severus

Over het vroege leven van Libius Severus is zeer weinig bekend. Hij werd waarschijnlijk geboren in Lucania, een streek in Zuid-Italië, ergens aan het begin van de vijfde eeuw. Zijn volledige Latijnse naam luidde vermoedelijk Libius Severus of mogelijk Flavius Libius Severus.

In tegenstelling tot veel andere Romeinse keizers was Severus geen beroemde generaal of lid van een machtige dynastie. Hij behoorde waarschijnlijk tot de Italiaanse senaatsadel en had vooral een politieke achtergrond.

Toen Severus leefde, verkeerde het West-Romeinse Rijk in een ernstige crisis. Grote delen van het rijk waren verloren gegaan aan Germaanse koninkrijken, zo was Noord-Afrika in handen van de Vandelen, werd Gallië grotendeels gecontroleerd door Visigoten en Bourgondiërs en stonden Romeinse legioenen steeds vaker onder leiding van Germaanse bevelhebbers.

De werkelijke macht in Italië lag in handen van de machtige generaal Ricimer, die verschillende keizers maakte en afzette.

Na de executie van Majorian in 461 bleef de West-Romeinse troon enige tijd vacant. Uiteindelijk koos Ricimer een relatief onbekende senator als nieuwe keizer: Libius Severus. De regering van Severus werd gekenmerkt door zwakte en verdeeldheid.

De Oost-Romeinse keizer Leo I weigerde Severus officieel te erkennen als wettige keizer. Dat was een ernstige politieke vernedering en ondermijnde zijn legitimiteit. Ook verschillende Romeinse generaals in Gallië en Illyrië bleven trouw aan de nagedachtenis van Majorian en erkenden Severus niet.

Tijdens Severus’ regering bleef Ricimer de echte machthebber. Hij bestuurde het rijk via zijn controle over het leger en de politiek in Italië.

Hoewel Severus formeel keizer was, had hij waarschijnlijk weinig zelfstandige macht. Veel officiële besluiten werden vermoedelijk genomen door Ricimer of diens aanhangers.

Het West-Romeinse Rijk bleef verder uiteenvallen en Severus beschikte niet over de militaire middelen of politieke invloed om deze problemen effectief aan te pakken.

Libius Severus stierf in 465, waarschijnlijk in Ravenna. De precieze doodsoorzaak is onbekend.

Sommige latere bronnen suggereren dat hij mogelijk werd vergiftigd op bevel van Ricimer, maar hiervoor bestaat geen hard bewijs. Het is ook mogelijk dat hij een natuurlijke dood stierf.

Na zijn dood bleef de West-Romeinse troon opnieuw enige tijd vacant terwijl Ricimer onderhandelde met het Oost-Romeinse hof over een nieuwe kandidaat.