Didius Julianus

Didius Julianus (133–193 n.Chr.) was een Romeinse keizer die vooral bekendstaat om de manier waarop hij aan de macht kwam: hij kocht het keizerschap in een openbare biedstrijd. Zijn korte en controversiële regering duurde slechts 66 dagen en wordt vaak gezien als een dieptepunt in de Romeinse politieke geschiedenis.

Didius Julianus werd geboren op 29 januari 133 n.Chr. in Mediolanum (het huidige Milaan). Hij kwam uit een welgestelde familie en kreeg een goede opleiding. Hij maakte een succesvolle carrière binnen het Romeinse bestuur, zo was huh gouverneur van verschillende provincies, militair commandant en is hij consul geweest onder Marcus Aurelius. Hier stond hij bekend als bekwaam en loyaal bestuurder.

Na de moord op Pertinax in 193 n.Chr. ontstond er een machtsvacuüm. De Pretoriaanse Garde, die verantwoordelijk was voor zijn dood, besloot het keizerschap feitelijk te veilen.

Julianus bood de soldaten een enorm geldbedrag per man en overtrof daarmee zijn rivaal. Hierdoor werd hij tot keizer uitgeroepen. Deze gebeurtenis schokte het Romeinse volk en de Senaat, omdat het de waardigheid van het ambt ernstig ondermijnde.

Vanaf het begin was de positie van Julianus zwak. Het volk verafschuwde hem, de Senaat accepteerde hem met tegenzin en het leger erkende hem niet. Al snel riepen meerdere generaals zichzelf uit tot keizer, waaronder Septimius Severus. Severus marcheerde met zijn leger richting Rome om de macht over te nemen.

Toen Septimius Severus Rome naderde, verloor Julianus alle steun. De Senaat verklaarde hem tot vijand van de staat en veroordeelde hem ter dood.

Op 1 juni 193 n.Chr. werd Didius Julianus geëxecuteerd in het keizerlijk paleis. Volgens overlevering zouden zijn laatste woorden zijn geweest: “Wat heb ik verkeerd gedaan?”