Marcus Aurelius Carinus

Carinus (volledige naam: Marcus Aurelius Carinus) was Romeins keizer van 283 tot 285 na Christus. Hij regeerde in een turbulente periode en staat bekend als een van de meer controversiële heersers van de late derde eeuw.

Carinus was de zoon van keizer Carus en de oudere broer van Numerianus. Over zijn jeugd is weinig bekend, maar hij groeide op in een militaire omgeving en werd voorbereid op een rol binnen het bestuur van het rijk.

Toen zijn vader in 282 keizer werd, verhief hij Carinus tot medekeizer (Caesar en later Augustus), waardoor hij direct betrokken raakte bij de regering.

Tijdens de veldtocht van Carus tegen het Perzische rijk bleef Carinus achter in het westelijke deel van het rijk, waar hij verantwoordelijk was voor het bestuur en de verdediging.

Hij wist enkele militaire successen te behalen, onder andere tegen Germaanse stammen langs de Rijn. Dit wijst erop dat hij, ondanks zijn slechte reputatie, wel degelijk militaire competentie bezat.

Antieke bronnen, die vaak vijandig zijn, beschrijven Carinus als een losbandige en wrede heerser. Hij zou zich hebben overgegeven aan luxe, vele huwelijken hebben gehad en politieke tegenstanders hard hebben aangepakt.

Het is echter belangrijk om deze verhalen met enige voorzichtigheid te bekijken. Veel van deze negatieve beschrijvingen zijn mogelijk beïnvloed door propaganda van latere heersers, met name van Diocletianus, die Carinus opvolgde.

Na de plotselinge dood van Carus in 283 en de mysterieuze dood van zijn broer Numerianus in 284, bleef Carinus als enige wettige keizer over.

In het oosten werd echter Diocletianus door zijn troepen tot keizer uitgeroepen. Dit leidde tot een burgeroorlog tussen beide rivalen.

In 285 kwam het tot een beslissende confrontatie, waarschijnlijk in de Balkan. Aanvankelijk had Carinus de overhand en leek hij de strijd te winnen. Toch werd hij tijdens of kort na de slag gedood, mogelijk door een van zijn eigen officieren. Volgens sommige bronnen was dit een wraakactie vanwege persoonlijke conflicten, wat opnieuw wijst op spanningen binnen zijn eigen kamp.