Marcus Aurelius Severus Alexander
222 – 235

Severus Alexander (volledige naam: Marcus Aurelius Severus Alexander) was Romeins keizer van 222 tot 235 na Christus. Hij was de laatste heerser van de Severische dynastie en staat bekend als een relatief gematigde en verstandige keizer in een periode van groeiende instabiliteit.
Severus Alexander werd geboren in 208 in de Syrische stad Arca (in het huidige Libanon). Hij kwam uit een invloedrijke familie: zijn moeder, Julia Mamaea, en grootmoeder, Julia Maesa, speelden een belangrijke rol in de politiek. Zijn neef was Elagabalus, de keizer vóór hem.
De regering van Elagabalus werd steeds impopulairder. Zijn grootmoeder, Julia Maesa, besloot daarom Severus Alexander als opvolger naar voren te schuiven. In 222 werd Elagabalus vermoord door de Praetoriaanse Garde, waarna Severus Alexander, toen nog maar 13 jaar oud, keizer werd.
Omdat hij zo jong was, had zijn moeder Julia Mamaea veel invloed op het bestuur. Samen met adviseurs probeerde zij het rijk stabiel en ordelijk te besturen.
Severus Alexander stond bekend als een meer traditionele en gematigde keizer dan zijn voorganger. Hij probeerde de relatie met de Senaat te verbeteren, de financiën van het rijk op orde te houden en redelijk en rechtvaardig te regeren. Hij stond ook open voor verschillende religieuze invloeden en zou respect hebben gehad voor meerdere godsdiensten.
Zijn regering werd echter gekenmerkt door toenemende druk aan de grenzen van het rijk. In het oosten moest hij vechten tegen het opkomende Sassanidische Rijk. Later kreeg hij te maken met invallen van Germaanse stammen langs de Rijn.
Severus Alexander probeerde conflicten soms diplomatiek op te lossen, bijvoorbeeld door onderhandelingen en betalingen. Dit werd door zijn soldaten vaak gezien als zwakte.
In 235 kwam het leger in opstand tijdens een campagne in Germania. De soldaten waren ontevreden over zijn leiderschap en gaven de voorkeur aan een sterkere militaire leider: Maximinus Thrax.
Severus Alexander en zijn moeder werden vermoord door hun eigen troepen. Met zijn dood eindigde de Severische dynastie en begon een periode van grote politieke chaos, bekend als de Crisis van de Derde Eeuw.
Severus Alexander wordt vaak gezien als een goedbedoelende maar zwakke keizer. Zijn nadruk op diplomatie en bestuur werkte niet goed in een tijd waarin het Romeinse Rijk steeds meer afhankelijk werd van sterke militaire leiders.
Zijn dood markeert een belangrijk keerpunt: vanaf dat moment werd het rijk decennialang geteisterd door snelle keizerswisselingen en interne conflicten.
